Welcome to Jamie's Space.. A Place for ME to Write and YOU to Read :)

I'm on holidays! That sounds happy, doesn't it?

 

Apparently, this holiday..I have bad times more than good times. I'm here at home taking a loooooong rest which I didn't expect.

 

I support to do the internship as the normal 3rd year students but with someone else's fault, it put me into troubles, disappointed moments and yeah free from work! Isn't that good? to others, maybe but to me I feel useless in a way that I haven't even done it myself. Can you blame anyone? No I guess not. That's how the system goes I guess.

 

After the long depressing, interviewing, accepting, rejecting, calling,disappointing, free time, good time, bad time, understanding time and everything..finally!

 

guess what? Thank God! I got the internship! This next week, I'll do my best I promise and I think I'll be enjoy doing it :)

 

Thanks my love for all your supports, all the good time and bad time.. I realise..you never leave me alone.

 

 

I'm back from USA!

 

This is Jamie, I just came back from USA...

 

The 3 months went fine..it was another experience of mine which I won't forget.

 

I'd like to..

Thank you Cheyenne for being a place that I have learnt a lot of things from...for giving me snow..that I learnt a lot from it.

Thank you KFC for being a place that I used to work for. For created food that full of Chicken and soo crazy..the same food and get a lot of attention from a lot of people everyday.

Thank you Rick for doing your good job.

Thank you Chuck, Tammie and Burnie for being so nice to us and give us a break :P

Thank you McDonald's for let us work there.

Thank you every girls from McDonald's for being so nice, showing us how to make burgers.

Thank you Nicole..for being a good friend to us.

Thank you all the co-workers... without you there wouldn't be such a place.

Thank you Issy,Em, Ohm and Proad..for being friends there, shared things together and I can't believe.. we actually made it 3 months!!

Thank you LA for letting me know that..your so messy.. and different from FL

Thank you Wat Thai in LA and Monks there for giving us a nice place to stay

Thank you my parents very much..for sending me there and letting me know all things by myself.

Spacial thank you to my boyfriend Craig, without you..there wouldn't be me..thank you so much for being my bestest of friend for all time, listening to my stories everyday, helping me through all things, being the person that I look forward to talk to everyday and that you never leave me sad. I don't want to imagine how bad it would be like without you. You are just so spacial to me. Thank you again for being there for me :D x

 

Now I'm back to the Uni..hope that experience would make me stronger.

 

 

 

 

 

อะไร ที่หลายคนต้องการในชีวิต..

สำหรับฉัน ฉันคิดว่าฉันหาเจอแล้วแหละ มันคือการได้ใช้ชีวิตอยู่กับสิ่งที่รัก โดยรัก และถูกรักตอบ

การได้ทำอะไรที่เรียบง่าย แต่เต็มไปด้วยความรัก โดยไม่ต้องคำนึงถึงคนอื่นๆ มากมายที่อยู่รอบด้าน

คนส่วนใหญ่ที่พูดกับฉัน ที่เอ่ยถึงฉัน ที่เข้ามาในชีวิตฉัน ในอันที่จริงแล้ว คนเหล่านั้นไม่ได้ให้อะไรกับฉันเลย

นอกจากเป็นผู้คนที่เดินมาหา สร้างปัญหาให้ฉันแก้ แล้วเดินจากไป

ในบางครั้งฉันคิดว่า แล้วทำไมฉันต้องใส่ใจ กับสิ่งที่ไม่เคยได้คุณค่าอะไรเลยตอบกลับจากมัน

แล้วทำไมฉันต้องปวดหัว กับปัญหาต่างๆที่ไม่ใช่ปัญหาที่ฉันก่อ

ทำไมฉันต้องเชื่อ ในสิ่งที่เห็นชัดๆว่าไม่ควรเชื่อ

 

ตอนนี้ฉันพอจะมองออกแล้วว่า ควรจะเป็นฝ่ายเลือกบ้าง เลือกที่จะตัดสิ่งที่ให้แต่ความปวดหัวออกไป

แล้วรับสิ่งที่สรรสร้างแรงใจเข้ามาเเทน

 

เมื่อ 2 เดือนกว่าที่ผ่านมา ฉันโชคดีมาก ที่ได้พบกับคนๆหนึ่ง

ที่เข้ามาเปลี่ยนชีวิต ให้โลกในตาของฉันดูสวยงามขึ้น

เราได้แชร์ความรู้สึกดีๆกัน ที่ทั้งชีวิตนี้บอกได้ว่าจะไม่มีวันลืมเลือน

ฉันบอกว่าเค้าเป็นคนที่น่ารักมาก แม้ว่าเค้าจะบอกว่าไม่จริง

แต่ฉันก็ยังยืนยันเช่นนั้น

 

เราคุยกันตลอดเวลา

ในชีวิตนี้ เค้าเรียกได้ว่าเป็นคนแรกและคนเดียว ที่เงี่ยหูฟังฉันอย่างตั้งใจจริง เข้าใจ และให้คำแนะนำ

ทำให้รู้ว่า ในโลกนี้ ยังมีคนที่สามารถเข้าใจฉันอย่างแท้จริง

ไม่เล่นตลก หรือเห็นฉันเป็นแค่คนอารมณ์ดี อย่างที่คนส่วนใหญ่เข้าใจ

 

ฉันดีใจมาก และอยากจะบอกว่าขอบคุณเค้า อยู่ตลอดเวลา ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง ที่จริงใจให้มา

ทำให้รู้ว่าช่วงเวลาแห่งความสุขของฉันในชีวิตนี้ คือการได้ใช้ชีวิตอยู่กับสิ่งที่รัก โดยรัก และถูกรักตอบ

 

มีช่วงเวลาที่เราให้ นั่ง แล้ว คิด ว่าอะไร เป็นอะไร

ช่วงนี้มีความสุขจริงๆ จนแทบไม่น่าเชื่อ ละลายไปแล้วทั้งตัว

ไม่ต้องไปเรียน นอนเร็ว ไม่ต้องคิดมาก และที่สำคัญมีคนน่ารักอยู่ข้างๆ คอยทำอะไรดีๆให้ สนับสนุน และให้กำลังใจ

ถือว่าเป็นช่วงปี๊ดของชีวิตจริงๆ ชั้นหล่ะสุขใจ

อยากไปเที่ยวดรีมเวิร์ลลลด อยากไปหัวหินด้วย

ตอนนี้ดีใจที่เป็นเกิดตัวเอง ซะจริงๆ เหอะๆๆ

 

Let me be the one
Telling you it's alright
Sharin' the smiles and tears you cry
Let me be the one
Lovin' you when you're weak
For all the strength you need
You can come to me

"มีโอกาส ก็เลือกทำสิ่งที่แกรักซะนะ วันๆนึงมันจะหมดไป แกก็ได้แต่ปล่อยให้มันหมดไป แกลองลุกขึ้นมาทำสิ่งที่แกรัก แกอาจจะยังไม่เห็นผลตอนนี้ แต่สักวันมันต้องเห็น

วันๆนึง ออกไปข้างนอก วันๆเจอะแต่สิ่งที่แกไม่รักทั้งนั้นเเหละ ใช่มั๊ย?  แกอย่าปล่อยให้สิ่งเหล่านั้นมาบั่นทอนชีวิตแก" -ปะป๊ะพูดกะเรา..

 

อึ้ง....ทำไมรู้ฟร่ะ ว่าทุกวันนี้ลูกสาวเป็นยังไง.. สมเป็นปะป๊ะชั้นจริงๆ .. <3

"เราคิดว่าโลกนี้เต็มไปด้วยความท้าทาย

มันขึ้นอยู่กับพวกเรา ว่าจะทำยังไงกับมัน

เราคิดว่า สิ่งที่แย่ได้สอนเรา และ สิ่งที่ดีได้นำทางเรา

แต่ไม่ได้หมายความว่า สิ่งที่แย่เป็นสิ่งที่ดี

มันเป็นทางที่เต็มไปด้วยอุปสรรคที่เราต้องผ่านไป..

..หากว่าเราต้องการจะเรียนรู้

ถ้าไม่มีสิ่งที่แย่..แล้วเราจะรู้จักสิ่งที่ดีได้อย่างไร?"

 

นี่ไงคำตอบของเรา สำหรับคำถามหลายๆคำถาม สำหรับคำติหลายๆคำติ สำหรับทุกอย่าง

เราไม่ได้บ้าบอ แต่มีอะไรบางอย่างที่บางคนยังไม่เข้าใจ

ก็ไม่พูดกันแล้วมันจะเข้าใจได้ยังไง? เราไม่หนีไปไหนหรอก

พร้อมเมื่อไหร่ก็มาละกัน

 

ขอบคุณที่อ่าน

14 มิถุนายน 2550 23 นาฬืกา เครื่องบินCI693 กำลังรอจะออกจากสนามบิน JFK กลับไทย..

 

พอขึ้นเครื่อง นอนไปได้สักพัก แอร์คนสวยก็มาปลุกให้กินอาหาร

อยากจะร้องไห้จริงๆ อยากจะร้องไห้มากๆ ยังไม่อยากกลับเลย

แล้วอาหารก็ดันทำให้นึกถึงอะไรหลายๆอย่างในอเมริกา

เราเลือกพาสต้ามากิน ตอนกินไปภาพตอนที่นั่งกินอยู่ในเล้าท์ที่ซีเวิร์ดก็มาอยู่ในหัว

กลิ่นชีส โหยหวนลอยมาจากอาหาร ทำให้นึกถึงภาพที่กำลังตักอาหารให้แขกอยู่บน Hotline

หยิบแตงโมขึ้นมากิน พร้อมกับคิดในใจว่า 'แตงโมอย่างงี้ไง ที่เราเคยตัด'

ต่อจากนี้ก็จะไม่ได้ตัดแตงโม แล้วมาตั้งขายได้ 2-3 เหรียญอีกแล้ว..

หยิบเค้กขึ้นมากิน พร้อมกับนึกถึง ชีสเค้ก ชอคโกแลตเค้ก และแครอทเค้ก

ที่เราเคยตัด ที่เคยแอบกินหลังร้าน ที่เคยจิ๊กมาแบ่งกันกินระหว่างทางกลับบ้าน

ภาพต่างๆที่ซีเวิร์ด มันยังเห็นได้ชัดเจนอยู่ในหัวจริงๆ

 

ช่วงเวลานั้น คำว่า "อยากจะร้องไห้จริงๆ ยังไม่อยากกลับเลย" มันก็วนเวียนอยู่ในหัว ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ซ้ำแล้วซ้ำเล่า 

 

แล้วตอนนี้..ทุกอย่างก็ต้องกลับมาเป็นอย่างเดิม

ต้องนั่งรถไปเรียน ทำการบ้าน เรียน ทำการบ้าน

ไม่มีอีกแล้ว อารมณ์ที่ได้ทำงานหนัก ยืนทั้งวัน กินอาหาร Fastfood ทุกวัน

เจอะคนแปลกหน้าทุกวัน แข่งขันกับเวลา เอาใจลูกค้า

และที่เศร้าที่สุดคือ..ไม่มีอีกแล้ว ที่จะไปยืนทำงานอยู่ที่ Spice Mill

 

"อยากจะร้องไห้จริงๆ ยังไม่อยากกลับเลย"

ตอนนี้ยังไม่มีอารมณ์มานั่งเรียนเลย อะไรหลายๆอย่างมันยังอยู่ที่ฟลอริด้า

มันยังคิดถึง คิดถึง คิดถึง อยู่ตลอด

 

เราก็ไม่รู้ว่าจะเล่าอะไรหลายๆอย่างตลอด 2 เดือนครึ่งในหน้าเดียวได้อย่างไร เพราะขนาดเล่าด้วยปาก วันเดียวก็ยังไม่จบ

แต่ ฟลอริด้า..สอนอะไรมากมายจริงๆ ทำให้ 2 เดือนกว่า ที่มันสั้นนัก มีคุณค่าขึ้นมา

มันสอนให้รู้จักทั้ง เหงา เศร้า สุข หนัก เหนื่อย กำลังใจ และอะไรหลายๆอย่าง ที่ไม่อาจจะบรรยายได้

 

คิดถึงทุกคนที่ Spice Mill มาก

เปิดเพลง You'll always be in my heart ขึ้นมาทีไร "อยากจะร้องไห้จริงๆ"

 

ขอบคุณออโต้ ที่เป็นเพื่อน เป็นพี่ เป็นทุกๆอย่าง คอยฟังเจมี่ คอยขำใส่เจมี่ ทำให้เจมี่ขำ ที่สอนให้จิ๊กของกิน ช่วยทุกๆอย่างเสมอ ตลอดเวลาที่ทำงานอยู่ด้วยกัน ขอบคุณจริงๆ

 

ขอบคุณซวน ชี ที่เป็นเพื่อนที่ดีมาเสมอ ที่ลึกๆแล้วเป็นห่วงกัน ที่สอนบางเรื่องเกี่ยวกับผู้ชาย ที่ทำให้บางครั้งเจมี่นึกอะไรมาได้จากคำของซวน

 

ขอบคุณอีริค ที่เป็นเพื่อนคนเเรกที่ Spice Mill ที่ดีกับเจมี่มาตลอด ที่คอยถามว่าสบายดีมั๊ย It's in your eyes  

 

ขอบคุณเทเว่อร์ ที่เป็นพ่อครัวที่แสนดี เป็นเหมือนพี่ใหญ่ ทำให้หัวเราะ ขอบคุณที่เทเว่อร์ที่ยอมให้เจมี่ชกพุง ขอบคุณที่วาดรูปน่ารักๆให้ คิดถึงจัง เมื่อไหร่จะมาเมืองไทยหล่ะ?พระราชาเทเว่อร์

 

ขอบคุณวิลนิป ที่แนะนำน้องให้รู้จัก ที่มาช่วยล้างจานทำให้งานเคลียร์ได้ในพริบตา ที่คอยเอาออเนี่ยน แอนด์ เปปเปอร์ ให้ และช่วยเอาสเต็กให้ เสียดายและขอโทษที่ไม่ได้บอกลาอย่างเป็นเรื่องเป็นราว ทั้งๆที่สนิทกัน คิดถึงจริงๆ

 

ขอบคุณพี่ปุ้ย ที่แนะนำอะไรหลายๆอย่างให้ ที่คอยช่วยทำงาน เป็นเพื่อนเม้าท์ และช่วยอะไรหลายๆอย่าง

 

ขอบคุณยู ที่อยู่ตรงนั้น ฟังเจมี่บ่น ตลอดเลย เหอะๆๆ ขอบคุณที่ให้ความทรงจำเรื่องเมาๆ ด้วย เสียดายที่ไม่ได้มาปาร์ตี้ครั้งสุดท้ายด้วยกัน อดเห็นยูโดดน้ำเลย

 

ขอบคุณเมย์ บัว แก้ม โดยเฉพาะเมย์ ที่เป็นพี่ที่น่ารักมาเสมอ ถึงแม้จะไม่เคยเรียกว่า พี่ เลย แต่ขอบคุณที่เป็นตัวอย่างที่ดีให้นะ

 

ขอบคุณไรอั้น ที่คอยส่งเสียงเรียกเจมี่ตลอด ที่ถามว่า สบายดีมั้ย ที่เป็นแบบอย่างในหลายๆเรื่อง

 

ขอบคุณเจสสิก้า ที่ให้ได้รู้จักสาวอเมริกัน จริงๆ

 

ขอบคุณลิแซนดร้า ที่เป็นเพื่อนที่ดี ที่คอยขับรถมาส่ง และอยู่เป็นเพื่อนตลอด

 

ขอบคุณทาร่า ที่สอนให้ทำงานเป็น ที่ทำให้ต้องบังคับตัวเองใม่ให้ทำผิด

 

ขอบคุณเนียลสัน ที่กวนตีนเหลือเกิ้นน ที่สุดในร้านเเล้ว

 

ขอบคุณราอู ที่เรียกเจมี่ว่า 'จามี่' ตลอดเลย

 

ขอบคุณพีเตอร์สัน ที่เป็นแบบอย่างที่ดีให้ ถึงแม้จะไม่เคยพูดกันเลย แต่พีเตอร์สันเป็นคนดีจริงๆ

 

ขอบคุณฟรานท์ ที่น่ารักมาก ให้เจมี่แอบยิ้มอยู่ตลอด 555+ ตั้งแต่วันนั้นที่ร้องเพลง Santaclaus is coming to town แหละ นายน่ารักมาก!!

 

ขอบคุณลีดทุกคน ทั้ง เรเน่ ดอน เอเว่อรี่ ไดอาน่า ดี ที่ทำให้เราต้องกล้า ที่สอนให้เราทำอะไรๆเร็วขึ้น โดยเฉพาะเรเน่

 

และสุดท้าย ขอบคุณฟลอริด้า ที่ให้ความทรงจำหลายๆอย่าง ที่มันยังจะอยู่ต่อไป ไม่มีวันจางหาย อย่างแน่นอน และขอบคุณนิวยอร์ค ที่ทำให้เรารัก รัก รัก

 

ฝากเพลงนี้ไว้ ให้นึกถึงอะไรหลายๆอย่าง You'll be in my heart  จริงๆ

 

Come stop your crying,
It'll be all right
Just take my hand
Hold it tight now
I will protect you
From all around you
I will be here don't you cry

For one so small
You seem so strong now
My arms will hold you
Keep you safe and warm
This bond between us
Can't be broken
I will be here
Don't you cry

'Cause you'll be in my heart
You'll be in my heart yeahhh
From this day on
Now and forever more, for more

Why can't they understand
The way we feel
They just don't trust
What they can't explain
I know its different
But deep inside us
We're not that different at all

You'll be in my heart
Said you'll be in my heart
From this day on
Now and forever more...
you'll be in my heart
No matter what they say
you'll be right here in my heart always
Always! always, always

Don't listen to them
'Cause what do they know
We need each other
to have, to hold
They'll see in time
I know, we'll show them together

When destiny calls you
You must be strong
I may not be with you
But you got to hold on
They'll see in time
I know
We'll show them together!

'Cause you'll be in my heart
You'll be in my heart
From this day on
Now and forever more
You'll be in my heart
No matter what they say
You'll be here in my heart
Always

Always!
I'll be with you!
I'll be there for you always
Always and always
Just look over your shoulder
Just look over your shoulder
Just look over your shoulder
I'll be there always

Yesterday..all my love troubles seemed so far away.

Now I need a place to hide away..I believe in yesterday.

Suddenly..I'm not half a girl I used to be..

There is shadow hanging over me..yesterday came suddenly.

Why I had to go? I don't know...

 

Yesterday..love was such an easy game to play.

Now I need a place to hide away..

I believe in yesterday.. . .  .   .

 

 

เวลาที่คุณเดินออกมาจากสิ่งที่ดีอยู่แล้ว เพื่อไปค้นหาสิ่งที่ดีกว่า

 

แล้ววันนึง คุณก็เจอะสิ่งที่ดีกว่า..

 

และคุณก็ชอบมันเสียด้วย..

 

แต่..

 

มีบางอย่างที่ไม่เคลียร์ ทำให้คุณต้องเดินจากไปจากสิ่งที่ดีกว่า

 

อย่างไม่มีจุดหมาย. .  .   .    .     .      .      .       .

 

คุณจะขำออกมั๊ย?

 

เพราะว่าตอนนี้..

 

คุณอยู่ในตำแหน่งที่ ไม่สามารถจะเดินกลับไปได้ และไม่สามารถจะเดินหน้าไปได้

 

ข้างหน้าไม่มีที่ให้คุณ และข้างหลังก็ไม่มีทางให้คุณเดินกลับ

 

คุณจะขำออกมั๊ย?

 

 

 

 

ไม่ขำ

 

 

 

 

Love mie love mie
Say that you love mie
Fool me fool me
Go on and fool me
Love me love me
Pretend that you love me
Leave me leave me
Just say that you need me
I don't care 'bout anything but you

 

ในที่สุด...เทศกาลกายกรรมการสอบก็มาเยือน ซึ่งปีนี้ ไอที่ห่วง ไม่ใช่เเค่ตัวข้าพเจ้าอย่างเดียว เเต่ที่น่าห่วงยิ่งไปกว่านั้นคือตัว เด็กหญิงยุ้ย ที่ต้องลดอายุไป 1 ปี และไปสอบ โอเน็ตกะเอเน็ต กะน้องๆ  ซึ่งตัวข้าพเจ้าเองก็ได้ติดตามรายงานสดจากสนามสอบอย่างถี่ยิบ ได้ผลรายงานมาว่า...

 

"โอเน็ตผ่านไปด้วยดี ยุ้ยมั่นใจค่ะ แต่..เชี่ยยยห้องสอบสตรีวิท เป็นเชี่ยไรมากเปล่าเนี่ย เเม่งเกือบตายย สาดดด เเอร์เสือกเสียยย เเมรร่งงงงงง ..บ่นๆๆๆๆ" เหอะๆๆๆ ก้ดีใจกะยุ้ยด้วยนะคร่ะ

ส่วนเอเน็ตวันที่ 1 เพิ่งจะผ่านไปสดๆร้อนๆคร่ะ

"ยุ้ยไม่มั่นใจเลยอ่ะ.."

อ้าวว..เห้ยย ใจเย็น พรุ่งนี้เอาเต็มเลยยุ้ย ยังไงเราก็ยังเป็นกะลังใจให้นะ สู้ๆ สู้ๆ ตาย ลูกผู้หญิงตัวจริง!! โย่!! ส่งเสียไม่ได้ ส่งใจไปเเทน ฮิ้วววว

 

แล้วเราหล่ะ....

จะสอบอยู่เเล้ว.. เเต่ยังไม่เเตะสักอย่าง ตอนนี้อยากพักผ่อนมากมาย งานก็ล้นหลาม แต่บ่นเเล้วบ่นอีกงานก็ไม่ลดไปอยู่ดี -*- (ถ้าเรียนจบเเล้วงานมันไม่ขาดมืออย่างงี้ก็ดีเซ่)

 

จงเรียงลำดับ ความสำคัญ จากตัวเลือกต่อไปนี้

1. ครอบครัว

2. งาน

3. สุขภาพ

ให้ความสำคัญดังนี้... 1.ครอบครัว 2.สุขภาพ 3.งาน

แต่ในความเป็นจริง.. ทำไมทำไม่ได้!!! มันจะกลายเป็น 1.งาน 2.ครอบครัว 3.สุขภาพ ..รู้สึกเเย่

 

รักษาสุขภาพกันหน่อยนะ เป็นห่วง

-ถึงคุณป้า รักป้าเหมือนกันนะ  มันซึ้งมากวันนั้นที่ป้าพูดออกมา แต่ไม่ได้พูดอะไรกลับไป แต่ไม่ได้หมายความว่าไม่รักนะ รักษาสุขภาพด้วย เป็นห่วงมากๆ ไม่ต้องห่วงหลานคนนี้ให้มากหรอก โตแล้ว แล้วไม่ทำอะไรเสื่อมเสียหรอก เชื่อใจได้

-ถึงน้องมาร์ค ถึงว่าจะอ่านไม่ออกแต่แค่อยากจะเขียน ขอโทษอย่างเเรงที่เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้ติดต่อไป..เป็นห่วงมากกะไอการสอบเข้ามหาวิทยาลัย แต่ถึงจะไปอยู่ที่ไหน มาร์คก็เป็นมาร์คอยู่ดี ฝันให้ไกลแล้วไปให้ถึง ถึงใครจะไม่เชื่อมั่นในเธอ แต่พี่เชื่อ!! ทำได้!! ขอให้คุณย่าหายเร็วๆนะ ปาฏิหารย์ต้องมีสิ ไม่งั้นมันจะมีคำๆนี้บัญญัติขึ้นได้ไง?

-ถึงใครดีอ่ะ?

 

-ถึงตัวเอง..อย่าคิดมาก ให้มากนัก อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด สู้ๆ

 

"รักฉัน รักฉัน จงบอกว่าเธอรักฉัน หลอกฉัน จงหลอกฉัน หลอกว่าเธอรักฉัน" -เจมี่ ภาคพิศดาร 555+

 

 

 

 

เคยมั๊ย?..

เวลาที่คุณพ่อคุณแม่ พูดว่า "ปะป๊ะรักแกนะ แต่ไม่รู้ว่าแกรักปะป๊ะเปล่า..? แกรักปะป๊ะเปล่า ไม่เห็นเคยบอก? เคยบอกเปล่าเนี่ยยยย?!?"

 

โอ้โหววววววววว ถึงมันจะผ่านมานานเเล้ว เเต่..พอได้ยินปุ๊บ เกิดอาการอึ้งไป 2 วิ แล้วพูดอย่างอายๆ และรวดเร็วว่า "รักดิ"

แต่ในใจ.."รักมากกกกกกกกกกก ที่สุดในโลกกกกกกกกกกกกกกกก"

 

มันก็ไม่เห็นจะต้องอายเลยความจริง? แต่มันไม่ได้พูด 'ออกมา' ทุกวันหนิ แต่พอได้ยินอย่างงี้แล้วอยากด่าตัวเองว่า "ทำไมเมิงไม่พูดให้มันทุกวัน หล่ะวะ!!"

 

เลี่ยน?  เลี่ยนก็ยอม 5555+

 

บอกซะ ก่อนจะไม่เคยได้บอก

 

นะ

 

 

 

Have you ever felt this way? when you are surrounded with many friends,

they are having a laugh with you and seem like the talk is going really well..seem like you're having lots of fun,

but it isn't..you feel like there is no one you can really relate with.

 

i often feel that way but i don't think anybody can notice that.

maybe this is the reality and i shouldn't give a shit about that, should i?

 

"Only if I like you, I would treat you like you are 'someone' " -Jme

 

คิดถึงพ่อหว่ะ คิดถึงเเม่ด้วย อยู่บ้านเดียวกันแท้ๆ เเต่เหมือนเเทบจะไม่ได้พูดกัน ทั้งๆที่ไม่ได้โกรธกัน แต่ต่างคนต่างก็มีวิถีชีวิตของตัวเองที่ต้องดำเนิน เหนื่อยนัก

ไม่ได้เล่าเรื่องตลก ไม่ได้นั่งกินข้าวพร้อมหน้า ไม่ได้ออกไปเที่ยวด้วยกันก็นานเเล้วสิ..

 

เเต่ไม่ใช่เเค่นั้น..

 

ลึกๆ มันกำลังรู้สึกว่า ชีวิตขาดหายอะไรไป จนอยากจะนั่งเงียบๆ เเล้วฟัง.. อาจจะได้ยินเสียงของสิ่งที่ขาดหายไป

 

ยังไม่จบ..แต่ไม่สามารถบรรยายออกมาเป็นข้อความได้..

 

miss much

...

 

"My love for you is unconditional love..I don't need anything in return" -Jme

I don't have enough of everything that is in my life at the moment and I feel like I lost something good which I chose to loose it. I don't blame anyone else because it's me who don't care of things from the beginning and now how can I regrat it?

I was like trying to find something new..something which I can never be sure that I will get it..something which I wasn't sure what is it.

 

Why do I have to complain everytime when I'm writing a blog..? It wasn't created for complaining but when you have no one to talk to..this is a good way to talk to yourself and hopefully I can really 'think' after I released things out of my head.

 

I did many things without thinking..like I was losing my mind. I haven't gone out to places like I used to do..and I kept myself into my house and lived in my own world.. I chose to talk to people and I chose to care for someone..it's not random anymore.

 

When I have less people to care for in my mind I start to wonder a lot of things and hope to have them care back but it is not that easy..it is not that what you want it to be and then afterward I begin to fight with my mind again..how silly.

 

What i'm trying to tell is..I can't do everything without an inspiration..I can't do everything without a passion so don't try to be my inspiration and please don't try to be my passion if you don't care for me at all..because I must lose all my mind to you and I'm sure I can't move on by that.

 

Inspiration is supposed to be in me but someday when it turned to be in you..I must be sure that I can lay everything on you or I must be a stone which cannot move..a stone which cannot do any better.

 

*Crosses fingers*

 

 

สวัสดีค่ะ

ตอนนี้ก็ดึกมากเเล้ว แต่ต่อมอยากนอนของเรายังไม่ทำงานเลย

 เพราะว่าเก็บกด วันนี้ทั้งวันยังไม่มีใครอยากคุยกับเราเลย =*=

เราก็ง้อใครไม่ค่อยจะเป็น เลยมานั่งจับเจ่าดูรูปเก่าๆไป..

เจอของดีเข้าให้ สุดหล่อของเรา&ของแม่

แอ่นแอ๊นนน...

  

   

อ่ะโหววว หล่อใจละลาย

(มิน่าละทะเลาะกะเเม่ทุกวัน ไอเราก็ลุ้นจนตัวผอมเลย..

เเม่ไม่ยักจะบอกเลิก หล่อขนาดนี้ใครจะเลิกได้ลง)

อะโฮะๆๆๆๆ

 

ท่านผู้นี้คือผู้เดียวที่ similiar to ข้าพเจ้าที่สุดในโลก ถ้าใครรู้ว่าเรานิสัยยังไง ท่านผู้นี้ก็นิสัยอย่างงั้นเเหละ แต่เราสวยกว่า 555+

 

 

 

แล้วเราก็เปิดไปจ๊ะเอ๋ กะภาพนี้

 

 

อะหูยย มีเเอบโอบ 555+ ตัวเท่ากันเเบบว่าเป๊ะๆ เลยเเฮะ

มันเป็นหลายๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ปีเเห่งความหลังจริงๆ

ไม่น่าเชื่อว่าคนเราจะสามารถรักกันปานจะกลืนเขมือบ

ถึงได้เลือกลงเอยกันได้ ถึงมันจะขมปานใด

ทำไมคู่นี้ยังอยู่ด้วยกันได้ ข้าพเจ้าก็ไม่อาจจะเข้าใจ..

อาจจะโดนฟ้ากำหนดมา ให้มาเป็นคู่กัน คู่กรรม <3  

 

 

และแล้วข้าพเจ้าก็ได้ถือกำเนิดขึ้น

 ....

 ........

 ..........

 .............     

 

   

น่ารักใช่ม๊ะล่า :) เราสามารถนั่งมอง ตา กะ ปากตัวเองได้ทั้งวันเลยเชียว 555+

เนี่ยเเหละ ออกมาหน่อเดียว เป็นพยานรัก เเละ สามารถเป็นผู้พิพากษารักได้ด้วยในคราวจำเป็น 55

ถึงจะไม่เน้นปริมาณ แต่ปะป๊ะเราเน้นคุณภาพนะเฟร้ย

ได้ชื่อว่า เด็กหญิง (เน้น เด็กหญิง) ทัศนีย์ มันมีที่มาจาก

 ทวี+นวลนิตย์ = ทัศนีย์ นั่นเอง

คือสมการที่ถูกต้องที่สุดในโลก

และด้วยความสิ้นคิด เอ้ยยไม่ใช่ ด้วยความมีหัวทางคณิตศาสตร์ของปะป๊ะสุดหล่อ

ชื่อเราก็สามารถนำมาทำเป็นสมการต่อได้เป็น ทัศนีย์ = วิว = เจมี่  5555+ พ่อใครวะ เดิ้ลซะไม่มี

 

 

 

 

อ่ะชิ้งงง!! นั่คือ ข้าพเจ้าเอง กะพี่หมี มันเเอบเเต๊ะอั๋งเรา!!

คุณเด็กคนนี้เค้าสร้างวีรกรรมไว้เยอะ

อยากได้ฝาเเฝดตัวเองชะมัด ขอตอนนี้ทันเปล่าเเม่?  

 

 

P.S. Blog คราวที่เเล้วคุณเเม่เข้ามาอ่าน เเล้วปริ้นไปประจานคร่ะ! ท่าทางจะชอบสิ่งที่คุณลูกเขียนมาก ถึงขนาดต้องปริ้นกันเลย เหอะๆๆๆ เเม่ ถ้าอ่านอยู่ตอนนี้อ่ะนะ ปริ้นหน้านี้ไปเลย

เอาไว้ดูต่างหน้า มีรูปสุดหล่ออยู่ด้วย เอาไปเเป๊ะโต๊ะทำงานเลย จะได้ทำงานไปชื่นใจไป โฮะๆๆๆ

 

มาอัพเดท ชีวิตเรากันหน่อย ตอนนี้งานเยอะมากกกกก แต่เราก็มีเวลามานั่งไร้สาระได้ เอ้ย ไม่ใช่เซ่ เรามีเวลาให้เธอได้ถ้าเธอขอ เพราะ I care about you hehehehe :D

 

ไปนอนดีก่า ได้เวลาอันสมควรเเล้ว... เเต่ ขอทิ้งท้ายไปให้คิดว่า

 

-ทำไม? เวลาเรานั่งรออะไรซักอย่าง มันไม่เคยจะมาเลย เเต่เวลาเราตัดสินใจเด็ดขาดว่าจะไม่รอเเล้ว..มันดันกลับมา?

-ทำไม? เวลาที่เราได้อะไรที่รอคอยมาอยู่ข้างๆเเล้ว เราไม่ได้ให้เวลากับสิ่งนั้นเลย?จนถึงเวลาที่ต้องเสียมันไปแล้วก็ต้องย้อนกลับไปเริ่มต้นทุกอย่างใหม่..

-ทำไม? บางทีคนเราถึงพูดอะไรที่เป็นสิ่งที่สวยงามออกไปจากปากไม่ได้ ทั้งๆที่สิ่งนั้นเป็นสิ่งที่ดี?

-ทำไม? บางครั้งคนเราถึงกระทำ อย่างที่อยากจะกระทำจนสุดใจไม่ได้ ทั้งๆที่เมื่อทำลงไปเเล้ว ทุกอย่างอาจจะดีขึ้น?

 

4 ข้อ สำหรับสิ่งที่วกวนอยู่ในหัว

 

เเล้วพบกันใหม่ สำหรับวันนี้ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ

 

"You are the air..without you I can't breath and I can't live..cos YOU are the air" -Jme  

 

ตอนนี้ เวลานี้ ขอจริงจังนิดนึง

 

ผ่านไปเเล้ว 1 ปี ยังไม่เต็ม เเต่ผ่านไปเเล้ว... เเล้วมานั่งทบทวนนิดนึง มีอะไรดีๆ เเละไม่ดี เข้ามาในชีวิตมั่ง

 

1. ได้มาอยู่ในมหาลัย ถึงเเม้ว่ามันจะไม่ค่อยเหมือนกับที่คาดหวังเท่าไหร่

    แต่ ก็ดีใช้ได้ ไม่ต้องเรียนเคมี ไม่ต้องตกเลข แต่ผิดหวังนิดๆ ที่ค่อนข้างไม่ค่อยจริงจังกะชีวิตเหมือนที่ตั้งใจไว้ก่อนหน้านี้เท่าไหร่..

2. เหลวไหลน้อยลง..หรือเปล่า? เเต่เราคิดว่างั้นนะ ตั้งเเต่ช่วงปีหลังๆ ที่ผ่านมา รู้สึกปลงกะชีวิต งานรื่นเริงนี่ งด ละ เลิก ไปหมด เหอะๆๆ จบชีวิตวัยรุ่นซะ ก็ดีเเล้วเเหละ

3. ได้รู้มุมมองใหม่ๆ ของเพื่อน ทั้งเก่า เเละใหม่ เวลามันพิสูจน์คนจริงๆ ใครบอกว่าอะไรที่ได้มายาก เเล้วจะยั่งยืน? ปีนี้พิสูจน์ไปเเล้วว่ามันไม่ใช่อย่างงั้นเสมอไป

4. ได้รู้ว่า ตัวเอง เหลวไหลขนาดไหน..มีใครมากมายที่เป็นห่วงอยู่ เเต่เรากลับละเลยซะงั้น ไม่ดีเลย ไม่ดีเลย เฮ้ออ

 

 

ขอยกปีนี้ให้เป็นปีแห่งการเริ่มต้นแห่งความเปลี่ยนแปลง..เเต่จะเปลี่ยนเเปลงไปในทางที่ดี หรือ เเย่...บอกไม่ได้..มันเป็นเเค่การเริ่มต้น

 

ไม่รู้ดิ อะไรที่ผ่านๆไปเเล้ว มันก็ย้อนกลับมาไม่ได้หรอก เหลือเเค่ความทรงจำ ถ้า In มากหน่อยก็จำไปนาน แต่ถ้า In น้อยหน่อยแป๊บเดียวก็ลืม ไม่รู้ว่าเราจะไปอยู่ส่วนไหนในหัวคุณ ถ้าจำได้ก็ดีไป ถ้าจำไม่ได้ก็.....ไม่เป็นไร ไปจำสิ่งใหม่ๆที่อาจจะดีกว่าเถอะ

 

ปีหน้าขออะไร? ไม่ขอความสุข เพราะความสุขคนขอเยอะเเล้ว มันคงจะไม่มีเหลือมาถึงเรา

 

ขอเเค่ความสงบละกัน

สงบ ที่จะไม่ต้องได้ยินเสียงคนทะเลาะกัน

สงบ ที่จะไม่ต้องคิดอะไรหนักๆมากๆ

สงบ ที่จะไม่ต้องเห็นคุณค่าของวัตถุ มากกว่าจิตใจ

 

เเล้วปีหน้าจะทำอะไร? ขอตั้งใจไว้เลย

ว่า...

พยายามมีระเบียบขึ้นกว่าเดิม เเละหวังว่าเราจะโตชึ้นในสายตาทุกๆคนเสียที

 

 

สุดท้ายนี้...

เราก็ทำได้เเค่รัก แต่เธอทั้งหลายจะหมดรักเราเมื่อไหร่..เราก็ไม่รู้... อย่างที่บอก ก็มันทำได้เเค่รัก จะไปคาดเดาอะไร..ทำไม่ได้ มันเกินความสามารถของเรา

ผ่านไปอีกปีเเล้ว เเค่ 1 ปี อาจจะไม่นานพอสำหรับการจะพิสูจน์อะไร เเต่ขอให้รู้ไว้ว่า 1 ปี มันนานพอที่จะสร้างความทรงจำดีๆ เอาไว้ให้คิดถึงกันตลอดไป

 

 

"Will you still need me? Will you still feed me? When I'm 64?" -The Beatles

 

เสด็จเเม่: ตด ภาษาอังกฤษว่าไร?

ข้าพเจ้า: ฟาร์ท (fart)

เสด็จแม่: อะไรน๊ะ? ป๊าส หรอ?

ข้าพเจ้า: เหอะๆๆๆ

เสด็จแม่: ป๊าสสส ป๊าสส ป๊าสส ปู๊ด ป๊าสส 5555555+ *ขำกลิ้ง*

ข้าพเจ้า: *เอ่ออ...คิดไปได้*

 

555+ ไม่มีไร มีเเต่ความสุขจะมอบให้ ในวันคิดสะมาด 5555+ Merry Christmas ทุกๆท่านนะคร้า

 

มีคนบอกว่า 'เป็นเเกนี่ดีจัง ไม่ต้องเครียดกับชีวิต เคยเครียดบ้างมั๊ยเนี่ย?' เเล้วชอบทำเหมือนว่าเราจะไร้สาระไปซะทุกเรื่อง

 

เราก็คนนะเว้ย ใครจะมาตลกโปกฮาอยู่ตลอดเวลาได้ไง เเต่เราเเค่ไม่อยากจะโชว์เศร้าเท่านั้นเอง

ก่อนถามอ่ะคิดก่อนได้มั๊ย มีใครที่ไม่เคยเครียด ไม่เคยเศร้าบ้าง ลองมาเป็นเราสักวันดูมั๊ย

 

ถ้าเกิดว่าเราไม่พูดสักวันอะไรจะเกิดขึ้น? ถ้าเราไม่สนใจอะไรสักอย่าง เอาเเต่เรื่องของตัวเอง จะเป็นยังไง?

 

ไม่มีใครรู้หรอกว่าสิ่งต่างๆมันมีดียังไง จนกว่าจะเสียมันไป

 

-----------------------

เมื่อวานดูเรื่อง In the Name of The Father ในทีวี ปะป๊ะเรามีDVD ใครอยากดูมาคุยๆ

ดูกี่ทีก็ขนลุกทุกที ตอนเเรกกะจะเล่าในนี้เเหละ เเต่เราว่าคงจะไม่มีใครอยากจะอ่าน เพราะฉะนั้นไปดูกันเอาเอง เอาคร่าวๆ

มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับคนไอริชที่ถูกจับข้อหาวางระเบิด เเต่มันจับคนผิด เเต่ไม่ใช่เเค่คนเดียว เล่นจับไปทั้งครอบครัว ที่มันซึ้งก็คือ พ่อ กับ ลูก ต้องไปอยู่ในคุกเดียวกัน เเล้วตลอดเวลา ลูกไม่เคยจะเชื่อฟังพ่อเลย ตามภาษาวัยรุ่น จนกระทั่งพ่อต้องตายในคุก

 

คิดดูสิ ถ้าเกิดวันนึงมีคนมีจับข้อหาฆ่าคนหรืออะไรสักอย่างที่ร้ายเเรง ทั้งๆที่เราไม่ได้ทำเลย จะรู้สึกยังไง? ถ้าต้องใช้เวลาในคุก 15 ปี เสียไปฟรีๆ?

เรื่องนี้ดูเเล้วอึ้งยังไง? อึ้งที่ลูกมันพูดเปิดใจกับพ่อ เเล้วเเบบว่ามันโดน..เเล้วพ่อนี่ก็คนดีจริงๆเลย  อึ้งที่มันมาจากเรื่องจริง!! อึ้งที่ทำไมคนอังกฤษมันมั่วอย่างงี้ เเล้วก็อึ้งที่เดินเรื่องได้สุดยอดมาก เวลาธรรมดาก็จะเฉยๆ เเต่เวลากดดันนี่รู้สึกกดดันตามเลย สรุปว่าสุดยอดจริงๆ ดูซะ

 

"I see you everyday..and I can't seem to think of anything to say..to you baby how can it be? it breaks my heart when your smiling at me..The moment that I laid my eyes on you..I knew you'd be the one to make my dreams come true" -'Girl You Shire' Aaron Carter.

 

I'm talking about a whole lotta history.
I can't find a way to show what you mean to me.
I've fallen all around when you miss me.
I don't know what to do so tell me please?

เรื่องตกกะไดให้ฟัง -_-

 

ปีนี้จะบอกว่าเราเดินตกบันไดมาทั้งหมด 3 รอบเเล้ว แล้วเเต่ละรอบนี่...รุนเเรงเกินบรรยาย

ครั้งที่ 1 ประมาณตอนปีใหม่ เดินออกมาจากห้องน้ำคร่ะ เเล้วลื่นไถลลงบรรไดมาเลย เจ็บสัดๆ

ผลปรากดว่า ก้นดิชั้นช้ำเเบบว่าโคตรใหญ่ เป็นครั้งเเรกในชีวิตที่ช้ำมากเท่านี้ ต้องใช้เวลาเยียวยารักษาอยู่หลายวัน นั่งไม่ได้ไปเป็นอาทิตย์ เเต่ก็หายไปด้วยดี พร้อมกับตั้งปณิธานไว้ว่า 'ต่อไปนี้จะไม่ตกบันไดอีกเเล้ว' เข็ดโคตร

 

เเต่..ไม่ช้าไม่นานก็ต้องมา..

 

ตกกะไดครั้งที่ 2 ครั้งนี้นอกจากได้เจ็บเเล้วยังได้อายด้วย เเมร่งงเอ้ยย ไปตกบันได หน้าตึกอธิการ วันเเรกๆที่ไปมหาลัยเลย อายป่ะหล่ะ โทรศัพท์กระเด็นไปโน่นนนนน เเล้วยังไม่พอ ครั้งนี้มันเจ็บเเล้วยังได้เเผลเป็นไว้ดูต่างหน้า ตอกย้ำความเปิ่นอีก จนบัดนี้แผลเป็นที่ขาก็ยังไม่หาย..พระบิดาว่าไปหลายรอบ 'เดินยังไง?' 'จิ๊! คราวหลังใหม้มัน ระวังๆ หน่อย' จ่ะๆๆๆๆ เเล้วใครอยากตกบันไดมั่งเล่า

 

ครั้งที่ 3 สดๆร้อนๆ เหยยย พูดถึงเเล้วเจ็บ =*= แต่ครั้งนี้ค่อนข้างน้อยหน่อย? หรือเปล่า? หรือว่าเราเจ็บจนชินเเล้ว -_- วันนี้ตอนเช้า หลังชั้นเกิดอาการอยากเปลี่ยนหน้าที่จาก หลัง มาเป็นโรเรอเบลด ไถลมาประมาณ 5 ขั้นได้ โคตรเเสบบบ ปวดด้วย เเต่ยังโชคดีที่ไม่ค่อยเป็นเเผลเท่าไหร่ เเดงๆเฉยๆ โดนเเม่ว่าอีกเเหน่ะ 'ไปเช็คกระดูกไป' 'กระดูกขาเป็นไร ทำไมเดินๆเเล้วชอบล้ม?!?' 'ล้มมาได้ไง? อ่าววว เเล้วจะให้ตอบยังไงหล่ะเนี่ยย ก็มันล้มอ่ะ มันเป็นอุบัติเหตุ!!! ล้มได้ไง? ขอตอบว่า เดินมาเเล้วล้ม มันลื่น

 

เเล้วเราก็ต้องนอนตะเเคงไปประมาณอาทิตย์นึงเเน่ๆ

 

..

 

เมื่อวันก่อน ดูตัวอย่างหนัง Spiderman!!!  โหยยยย อยากดูอย่างแรง ตั้งใจไว้เเล้วว่าหนังไตรภาคชุดนี้จะดูที่โรงหนังให้หมดทั้ง 3 ภาค เเม้ว่าจะต้องอดข้าวอดน้ำดูก็ตาม!!! I <3 Spidy

 

"Because he's bittersweet, he knocks me off of my feet..and I can't help myself..I don't want anyone else. He's the mystery, He's too much for me but I keep comming back for more..He's just the boy I'm looking for.." -Based on 'The Click Five'

 

Have anyone ever seen the movie '13 going on 30'?

 

It's about a girl who wish to be 30 on her 13th Birthday.

When she's 30..things don't seem to work well because she hadn't been a really good girl..she hadn't been a really good person.

 

I believe in the story of childhood. I really love the whole plot of this movie. It reminds me of many things.

 

 

 

It..ermm...made me cry..so much.

Yeah I know it said it's Comedy!

but it Really did made me cry A Lot..

I'm going to put it in a top list of my favourite movie.

Watch it and see if you have a feeling for it too,

or I might be the only one who is crazy about some silly thing.

 

See this http://www.imdb.com/title/tt0337563/board/thread/15763159 

 

สุดท้ายนี้ฝากไว้ด้วยคำคมจากภาพยนตร์เรื่องนี้ที่ว่า...

 

"I think all of us want to feel something that we've forgotten or turned our backs on...because maybe we didnt realize how much we were leaving behind. We need to remember what used to be good. If we dont, we wont recognize it even if it hits us between the eyes."

 

 

 

 

 

Happy Birthday to My Little Princess Arabella

 

 

It has been 2 years now since you were born to me and these 2 years you have never stopped being cute :)

I had met a lot of bunnies but no bunnies can compare to you. You have some stories for me. You mean something more than a bunny :)